Ik wou dat ik de krachten had om mensen gelukkig te maken. Mensen gelukkig zien is toch het mooiste wat er is? Ik heb een plan, hoe ik mensen gelukkig kan maken. Alleen durf ik het niet uit te werken, nu ja, ik zou het waarschijnlijk wel durven, maar het doen is een andere zaak. Het idee is simpel, gewoon kleine, lieve boodschapjes op post-it notes schrijven en die overal rondbrengen. Eentje aan iemands boekentas plakken, of in iemands zak stoppen (zonder dat ze denken dat je een zakenroller bent). Hoe gek het ook klinkt, de reden waarom ik mensen gelukkig wil maken is omdat ik het zelf niet ben. Ik vind het moeilijk om in deze tijd gelukkig te zijn. Je ziet amper iets positiefs op de televisie voorbij komen. Over dat idee met die post-it's zal ik nog even moeten nadenken, maar wanneer ik het doe zal ik het zeker op mijn blog zetten.
Misschien doe ik het over een paar dagen al, of misschien in de zomer. Terwijl je op het strand ligt op iemands handdoek een papiertje plakken, dan komen ze terug van de zee en krijgen ze een glimlach op hun gezicht. Verbaast kijken ze rond zich, met maar één vraag in hun hoofd. 'Wie heeft dit hier geplakt?' Na een tijd zal het hun niet meer interesseren, dan zullen ze enkel blij zijn dat er iemand is die zo over hen denkt. En misschien houden ze het wel bij, en later, wanneer ze het even niet zien zitten, nemen ze het briefje en lezen ze het vijf keer opnieuw. Dan worden ze weer even zo gelukkig als die dag op het strand en kunnen ze er weer tegenaan. En zo, zo zijn we weer een stapje dichter bij de ideale wereld.
Reactie plaatsen
Reacties